hovawartjes van de huppelhoeve

vreemde eend in de bijt

Genaamd : Vonkje!

Na 14 jaar herder Flurk te hebben gehad miste ik toch wel één herderkaraktertje in de roedel dus spookte het allang door mijn hoofd om ‘ooit’ weer eens iets herderigs erbij te nemen.

Maar ja, dan krijg je weer een nest en dan blijft er weer een pup dus dan wordt het herdertje maar weer iets voor misschien ooit wel een keer in de toekomst dus zo bleef ik op mijn herderhonger zitten.

Tot het toch stilaan wat meer vorm begon te krijgen : áls er een herder kwam zou het een beauceronnetje wezen – niet omwille van het hovawart-like uiterlijk, da’s puur toeval maar omwille van hun – naar herdernormen – redelijk onafhankelijke en zelfstandige karakter. Ik wilde wel het werklustige, baasgerichtere van een herder maar niet het vaak daarbij horende ‘plakgedrag’, daar ben ik licht allergisch voor.
En laat dit nu net het karakter zijn van een ‘boosje’ 🙂 .

Door een verdere samenloop van omstandigheden : Dropje die het dreigde op te geven (maar weer herrezen is!), een paar vriendinnen met beauceronnetjes die me erg aanspraken én een nestje waar ik op werd gewezen en waarvan vooral moeder Soleil me qua gedrag (te zien op filmpjes) heel erg aansprak raakte alles in een stroomversnelling en kon ik twee weken geleden Vonkje (officiëel ‘Gaité Garde de la Vie’) ophalen.

Uit Boedapest nog wel, nóg verder kon ik geen pup vinden .

‘Het beest’ is hier ondertussen al helemaal ingeburgerd – Relax heeft zich op slag (na 1 minuut zware verontwaardiging over deze look-alike indringer) opgeworpen als nanny en Crunch dacht ‘nee hè, niet wéér, heb ik net Relax wat uit de pampers, gooien ze er hier wéér zo één binnen !’.
Die heeft zich dus acuut afgemeld als nanny en heeft eindelijk wat meer rust – Relax concentreert zich nu immers helemaal op die kleine : er wordt wat afgebeten, afgevist en afgerollebold hier.
Wat ‘vissen’ is? Da’s met een speeltje in de bek voor Vonkje heen en weer zwaaien tot de vis bijt en guess what : die doet dat altijd 🙂 .

Een impressie :

kijk, en hierom noemen ze mij nu Vonkje :-)))

ik vind Vonkje niet alleen leuk, ik vind haar ook lieffff

….en dan nog wat leuke Vonkjes

Crunch plaatst een advertentie :

Het individu waarover sprake zijnde dit :

mijn naam is haas en ik weet nergens van...

Reden van deze gewenste transactie wordt hieronder duidelijk :

Schuldgevoel? Ik dacht het niet :-) …

Zo goed als iedereen kent wel het fabeltje : hond weet best dat hij iets mispeuterd heeft want hij kijkt schuldig/doet onderdanig/gaat naar zijn mand enz. enz.

Weer iets minder dan iedereen weet dat dit totaal niet klopt : hond voelt zich helemaal niet schuldig maar reageert op ons, zelfs al zijn we er ons niet van bewust, toch maken ze vaak uit ons doen en laten op dat we ergens niet helemaal tevreden over zijn.

Sette gaf daar gisteren even een mooie demonstratie van :

Ouwetje Dropje ligt graag op haar vaste stek bij de bank maar Sette ligt daar ook graag : geen probleem : er zijn twee banken dus de één gaat voor de ene, de ander voor de andere bank liggen.

Nu gebeurt het wel eens (heel toevallig hoor, daar zit echt niks achter 😈 ) dat Sette vlak na binnenkomst ’s avonds daar meteen gaat liggen maar dan zó dicht bij Dropje’s plek dat die daar amper nog plaats heeft – tenzij ze tegen Sette aan zou gaan liggen en dat is hier completely out of the question 😮 .

Dus dan komt Dropje naar de keuken om me dat te vertellen : ‘baasjuhh, Sette is weer stout , ze ligt op mijn plek , ik heb geen plaats meer .

En gezien ouwetjes per definitie gelijk hebben ga ik dan even controleren en ja hoor, verhip, daar ligt dan altijd een breed kwispelende Sette die meteen opstaat als ik eraan kom : ‘Oepsss, sorry baasje, lag ik te dicht 😛 ? Gohhh, nogmaals sorry, had ik echt helemaal niet in de gaten 😈 ‘ .

Exit Sette, enter Dropje : probleem opgelost .

Maar nu dan gisteren : honden waren net binnen, ik was nog in de keuken en na een paar minuten stond Dropje daar een beetje sneu te wezen. Ik vraag haar dus ( 😛 ) of Sette misschien alweer op haar plek ligt, stap samen met haar de keuken uit richting bank en……..zie in de kamer Sette hoogst braaf in haar mand liggen maar wel met een gezicht van ‘oehhhhh, ahhhhhhh, ben ik alweer heel erg stout geweest (Sette moet nodig aan het toneel 🙄 )? Ze staat meteen op uit haar mand en gaat heel onderdanig met een speeltje in de bek rondjes lopen draaien, piepend van ‘ik ben toch lie-iefff, ik ben toch bra-aaff, baasjuhh 😀 ?’.

Tot zover dus het zogezegde ‘schuldig voelen’.

Sette had immers helemaal niks fouts gedaan, het enige waar ze dus puur door conditionering op reageerde was mijn vraag aan Dropje (dat ze het begrijpen zeg, wat zijn honden toch verdorie slim 😯 ) : ze moest blijkbaar weg waar ze lag.

Arm Setje, zo valselijk beschuldigd worden : dat werd een extra pakje slaag voor Dropje natuurlijk .

soezen in het herfstzonnetje

Relaxje :

Sette :

Attack :

Dropje :

Crunch :

Kwiebus :

Attack, de professionele nieuwespeeltjesinwijdster

Ik ben Attack en ik ben aan het werk : ik moet namelijk een nieuw speeltje inwijden en dat vind ik een hele serieuze taak :

kijk maar : mijn Nieuwe Speeltje, kersvers en splinternieuw

Je kan vanalles doen met Nieuwe Speeltjes, onder andere gaan zeuren bij de baas of ze mee wil spelen 😀

En als je maar hard genoeg zeurt bij bazen dan luisteren die echt wel hoor, kijk maar :

Je kan er ook trots mee paraderen

…en woest mee schudden

…maar als je even niet oplet loopt je rotzus ermee weg 👿

Relaxje is een trainingsbeestje

Letterlijk en figuurlijk .

Ikzelf ben niet zo van het trainen – tenminste, ik ben niet iemand die er waarde aan hecht de puntjes op de i te zetten en al helemaal niet om wedstrijden te lopen maar ik ben wél zowat verslaafd aan het wegwijs maken van jonge
pups 😀 . Komt goed uit deze keer want Relax zou als het moet op haar hoofd staan gevolgd door een driedubbele flikflak om een snoepje te verdienen dus dat misbruiken we natuurlijk om verder aan de weg te timmeren 😆 .
Helemaal eerlijk is het echter niet als ik het nu zo neerzet want het zijn echt niet de snoepjes alleen die haar zo stralend laten ‘werken’, het zit ook in haar, de nieuwsgierigheid om nieuwe dingen te doen en de wil om te willen begrijpen en goed uit te voeren wat er gevraagd wordt.

Dat vraagt om een paar filmpjes natuurlijk want ik kan hier wel veel zeggen, maar of ‘Laxje het voor haar 5,5 maand goed doet moet je maar zelf beoordelen :

‘Dom, dom baasje, doe ik zo mijn best, sta jij achter die bank 🙄 .
Opnieuw dan maar…’

‘Goedzo baas, je leert het nog!

En dan gaan we nu verder met een oefeningetje ‘volgen’ – wel opletten dat je niet in beeld gaat lopen zodat de mensen mij niet meer zien hè, baas? ‘

‘Tsssss, en nu nog eens maar dan zonder zelf in de knoop te raken baas 😛 ‘

gras is voor mietjes

Dixit : Relaxje.
Spelen met vriendinnetje Evora doe je niet in het gras, maar in de prikstruiken natuurlijk 😎 .

whaaaaaaaahhhhhh 😈 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ja, roep maar om hulp, ik hebbbb je 😛 !!

en ook nog een keer geveld met een ipon 😯

maar nu ben ik je beu, kleine lastige vlo 👿 !!

Ha, nee, gelukkig niet 😆 !

Relaxje, Crunchje en de mol…

zus, hier zit een mol, dié moeten we hebben 😈 !

even kijken, daar moet ze toch wel zijn?

zeg, wil jij je wel eens wat nuttig maken in plaats van mij hier alleen zo hard te laten werken 👿 ?

daa-ag, zus, ben even naar China om de mol hoor 😛 !

Crunchje, the supernanny

Het is echt té schattig om ‘supernanny Crunchje’ bezig te zien met zusje Relax, niet normaal hoe dat er dag in, dag uit aan toe gaat. Letterlijk alles mag dat kleine mormel : wild spelen, rollebollen, bekvechten, komen aanrennen en boven op Crunch ploffen als die slaapt, haar neus in haar etensbak steken als ze nog niet klaar is met eten, kortom, alles dus 😆 .

Dat heeft voor mij wel zijn voordelen : ik besteed Relaxje uit aan Crunchje voor alle bezigheidstherapie en als ik tijd heb kom ik uit de kast : ik heb het zelden zo makkelijk gehad met een pup en geniet dus met volle teugen . Ook om hen bezig te zien is prachtig, daar kan de mooiste film of de meest onderhoudende televisie niet tegenop.

In dit filmpje krijgen jullie daar een beetje een idee van – stel je dit dan voor in alle mogelijke versies en met alle mogelijke variaties en dan heb je een beeld van hoe het er hier aan toe gaat – vooral ’s avonds, want dat is dé puppytijd bij uitstek natuurlijk 😛 :

uhhhh, Relaxje…..???

Gaat dit niet wat ver ?

Ik heb hier al heel wat puppen meegemaakt en al allerlei variaties in zindelijkheidstraining voorbij zien komen, maar dacht ik het meeste wel al gezien te hebben, heeft Relaxje daar toch nog een behoorlijk extreme variant op bedacht.

Laatste zusje en broertje zijn sinds zondag weg, dus sindsdien draait Relaxje mee als een volwaardig roedellid, inclusief ’s avonds naar binnen enz.

Nu was me bij Relax al sinds heel jong (zo’n weekje of 4) opgevallen dat ze zindelijkheid hoog in het vaandel droeg (toen al ging ze zelfs voor een plasje al helemaal de tuin uit naar het bos) dus ik had goede moed dat ik het deze keer makkelijk zou hebben met haar maar gisterenavond zat ik toch eerst zo en daarna zo :

Ze was ongeveer een uurtje binnen toen ze bij de voordeur ging staan, ik snel met haar naar buiten, meteen een plasje, keurig meisje!

Maar ruim een half uurtje later liep ze hier in de buurt van de computer, bij het grote raam die tot zo’n halve meter van de grond af komt. Ze piepte wat (maar ja, ik dacht dat ze zich wat verveelde) en liep wat rond tot ze plots besloot dat ze in de (hele brede) vensterbank wilde springen of klimmen – maakte haar niet uit, als ze er maar in kwam (wat natuurlijk niet lukte voor die mislukte
wawa ).
Dus ik nog even ‘nee’ gezegd, wat verstrooid verder computerend toen mijn hersenen plots op de achtergrond toch nog in die mate verder bleken te werken dat me plots iets ging dagen : piepen, in de vensterbank, raam –> bos…….uhhhhh, zou ze misschien naar buiten willen ?

Neem ik haar mee naar buiten en rent het kleine ding in een streep naar haar wc-hoekje om daar opgelucht een dikke drol te draaien .

Mwoahh, dit was nu een versie die ik bij een uk van 8,5 week nog niet had meegemaakt 😆 .