potverdomme, Disguisje!!!

Je zou van minder krachttermen gaan gebruiken : pupje Disguisje had gisterenavond besloten er het bijltje bij neer te leggen en ik snap nog steeds niet goed hoe ze het weer op heeft kunnen nemen. Ai, ai, jullie begrijpen dat het een understatement is dat ik er niet kon mee lachen, ik zag ook al vreselijke doembeelden van het hele nest naar de haaien want de symptomen konden eigenlijk wel die van herpes zijn (een erg dodelijke ziekte voor puppen die je vooral door warmte kan voorkomen)  : (erg) braken en zenuwsymptomen (spasmen, vooral in de poten maar eigenlijk over haar hele lijfje).

’s Avonds begon ze te braken, wilde eerst wel nog eventjes zuigen maar braakte daarna nog meer en weigerde alles, meer nog, ze deed gewoon niks meer en lag als een dood vogeltje in mijn handen, bijna letterlijk – ik gaf echt geen cent meer voor haar leven en was haar in gedachten al kwijt. Wat medicatie op losgelaten (je moet iets) en geprobeerd om rehydratatievocht te geven via haar muiltje maar je zag haar zelfs niet meer slikken, hoewel er gelukkig wel wat naar binnen ging.
Telkens als ik ging kijken en de andere pups krijsend aangewaggeld kwamen lag zij daar plat in haar eentje en verwachtte ik te zien dat ze dood was maar nee, ’s nachts vlak voor ik naar bed ging geeuwde ze zelfs even, een goed teken.

Om half drie vannacht met een bang hartje naar het nest – zou ze dood zijn, zouden er nog meer pupjes ziek zijn maar nee hoor, alles (op Disguisje na) blakend en wel en zelfs Disguisje kwam weer iets overeind en wilde zelfs wat zuigen :D ! Heb nog nooit zo graag ’s nachts bij puppen gezeten – herpes kon het dus al niet meer zijn want dan had ze nooit weer iets beter kunnen worden.

En vanmorgen………..was mevrouwtje ‘uit de doden herrezen’ :80: :cheer: !!! Ze blafte zelfs al weer en hobbelde net zo rap als de rest door de puppyruimte, onvoorstelbaar gewoon :80: .

En wat is het dan geweest? Bijna 100% zeker oververhit door de warmtelamp :blauwoog: . Ik had haar ’s namiddags wel al wat raar met haar pootjes zien schudden terwijl ze sliep maar ach, puppen doen wel meer rare dingen maar toen ik haar ’s avonds heel ziek zag had ze overduidelijk een te hoge temperatuur, daar had ik zelfs geen thermometer voor nodig. Heb haar dan wat proberen te koelen en heb meteen de lamp weggenomen en terug vervangen door hun warmtematje (dat kon daar eigenlijk niet meer omdat ze bij de kabel kunnen, ik kan hem daar onmogelijk volledig buiten hun bereik houden – in de werpkist kon dat wel). Ik had de temperatuur vlak onder de lamp nochtans gemeten en die was 32°, wel warm maar nu ook weer niet gevaarlijk warm zou je denken, temeer dat ze er moeiteloos onder vandaan konden.

En toch moet dat het probleem geweest zijn, een andere verklaring voor haar genezing is er niet. Jonge pupjes hebben een nog heel onbetrouwbare temperatuursregeling en in haar geval moet het waarschijnlijk zo geweest zijn dat haar lijfje al ontspoord was voor het signaal ’te warm’ haar wakker kon maken.

Mensen toch, dit zijn echt van die momenten dat je je afvraagt voor wat of wie je dit allemaal doet, jee, stel je voor dat ze gestorven was : al meer dan erg genoeg maar stel je voor dat het herpes was geweest en het hele nest ziek was geworden :ugh: :ugh: :ugh: ?!

Ik heb mijn portie wel gehad nu, ik wil wel dat de zorgen NU stoppen, graag :klaar: .

kijk, ik ben alweer zo fel dat het baasje me niet op de foto krijgt – haha, ik had jullie allemaal goed liggen hè 😈 ?

vanaf morgen…

…..wonen we hier!!

De werpkist raakt wat vol en vooral : binnen een paar dagen moeten ze om praktische redenen aan de puppymelk en vanaf dan zal Relax niet meer voor ‘kuisvrouw’ spelen (niet meer alleen haar eigen voeding) dus dan moeten ze echt naar een groter ‘hol’. Zal Relaxje waarschijnlijk eventjes niet blij mee zijn maar ja, wat moet dat moet – ik heb er in ieder geval mijn best op gedaan.

Over 10 dagen verhuizen ze dan weer, naar ‘buiten’, daar zullen ze pas echt de wereld kunnen verkennen!

het ziet er nu nog vreselijk netjes uit, dat blijft niet duren…..

een bodemloos vat

Dat is Relax voor het ogenblik. Ze vreet en vreet en vreet en…daarna vreet ze nog een beetje voor de honger die komen gaat.
Gelukkig stroomt alles wat ik er vooraan ingooi aan de onderkant weer uit in de vorm van roombeekjes, de pupperts groeien dus nog steeds als kleine kooltjes. Zo heeft Dubbelflup zelfs al een tweede bijnaam ‘Rollie de rolmops’ en Julietteke is AKA ‘Wallie de walrus’ 😆 .

Ook als Relax begint te drinken stopt ze niet voor ze een litertje of wat naar binnen heeft gekipt, ik wacht telkens op het moment dat haar maag het eens begeeft maar die houdt dapper stand, gelukkig.

De pupjes bijvoeden moet ik dus nog niet doen, wel ben ik om de drie uur van dienst als Relax gaat zogen want als je geen 13 tepels hebt kan je geen 13 pups tegelijkertijd te drinken geven natuurlijk. De eerste week lukte dat allemaal nog wel want toen lag er vaak een deel te slapen terwijl de rest dronk maar nu zijn ze natuurlijk al wat meer bij de pinken (ik geloof dat ze stilaan ook wat beginnen te horen) en schieten meteen allemaal in de startblokken van zodra Relax verschijnt.
Ik moet dus fungeren als buitenwipper : de drie of vier ‘dikste’ (niet de zwaarste maar wel die met het bolste buikje – die de vorige keren het meeste hebben gedronken dus) worden eerst vakkundig verwijderd, dan mag de rest in alle ‘rust’ loosgaan en terwijl de melkkraan breed openstaat en ze allemaal al goed hebben gedronken pluk ik er weer een aantal af en vervang die door de gebanden :mrgreen: .

En daarna moet ik weer helpen om  luiers te verschonen = blaasjes leegmaken en kontjes afvegen want hoewel Relax dit héél gedreven doet sla je er natuurlijk makkelijk eentje over in zo’n hoop.

Kortom : ik zit met een licht slaapdeficit 😈 .

zie ze glunderen, de trotse moeder 😀

ai, oei en oef…

Ai, oei : Relaxje was ziek.

Oef : ze is gelúkkig alweer beter!

Alles liep op rolletjes – tot woensdag. Relax ging wat meer buiten de kist liggen maar dat vond ik nog niet verdacht, het is ook alleen in het prille begin dat moeders constant aan de puppen geplakt ligt. Maar ’s avonds bleek dat er jammer genoeg ook nog een andere reden was : ze was kotsmisselijk, letterlijk. Ik had in de loop van de dag wel al gemerkt dat ze met steeds minder enthousiasme aan een portie voer begon maar ’s avonds was het echt goed mis : alles kwam eruit, ook
water 🙁 .
Ik heb onmiddellijk het zekere voor het onzekere genomen en haar behandeld voor een maagdarminfectie en tegen de misselijkheid, ik zag al meer dan (paniek)sterretjes bij de idee aan 13 puppen met een teef zonder melk 🙁 ….

Die avond en nacht had ze inderdaad weinig melk, ik hoorde geen melkkraantjes meer lopen (hoor je goed aan het ‘uh-uh-uh-uhh’ van de pupjes) maar gelukkig lag brave ziel Relax wel de hele nacht bij de puppen zodat alle beschikbare druppeltjes melk netjes over alle puppen konden worden verdeeld.
Donderdagochtend wilde ze eerst nog niks eten (oeiii, ramp!! zonder eten immers nog steeds geen melk) maar toen er nog restjes in Kwiebus’ eetbak lagen wilde ze die wel stelen en wilde daarna toch nog een paar hapjes.

Toen ik ’s middags thuiskwam van school had ze wel weer een beetje gebraakt maar zag er verder beter uit en…….wilde gelukkig weer wat eten. Tegen ’s avonds had ze bijna haar normale eetlust terug en ging de melkkraan gelukkig ook weer helemaal open : oef, oef, oeffff!!
De pupjes hebben er waarschijnlijk ook wel iets van meegekregen want die hebben ook nogal platte mest (eufemistisch uitgedrukt). Ze hebben gelukkig nog steeds een prima eetlust maar ze slagen er natuurlijk wel in om pas ververste dekentjes decoratief te beplamuren.

Ondertussen gelukkig weer goed gevulde puppybuikjes en vandaag zijn ze alweer een week – ik tel de dagen af tot ze stilletjesaan aan de puppymelk kunnen vóór Relax levend wordt opgevreten door ‘het dertienkoppige huppelhoevemonster’ . Volgende week wordt wat dat betreft de moeilijkste week : nog niet zelfstandig kunnen eten/drinken maar wel al krijsend door de werpkist kunnen vliegen (vliegen kun je ook kruipend vinden hovawartpupjes) van zodra ze nog maar vermoeden dat moeder in de buurt is, dat wordt nog wat……..

kijk, we hebben alweer dikke buikjes 🙂
en hier waren we net ververst maar dat was veel te mooi, daar hebben we vlug korte metten mee gemaakt 😈

dikke brave molletjes

Dat zijn het – nu nog wel tenminste 😛 . Moeder Relaxje doet het prima, ze vreet als een bootwerker maar madame wordt wel steeds maar moeilijker in wat ze wel of niet lust, straks eindigt ze er nog mee dat ze alleen nog maar kaviaar wil eten.

wij zijn al netjes getraind in gestapeld liggen
het was een beetje eenzaam zo maar met z’n veertienen in mijn werpkist dus ik heb maar mijn elandje meegenomen

en dan : de geboorte!!

En daar waren ze dan : 13 kersverse huppelhoevepupjes 😀 !!

Vrijdagochtend om 6.00u (Relax sliep al op mijn kamer) begon ze te hijgen en eventjes nadien kwam ze me met haar neus zachtjes aanporren : ‘baasje, helppp, ik moet naar buiten, vlugvluggg!!’.
Dat was het begin dus : de darmen moesten leeg. Vanaf dan stond alles hier in de Relaxmodus (niet echt letterlijk, nee 😆 ) want Het Zou Gaan Gebeuren.

De volgende uren waren vooral voor Relax vermoeiend en pijnlijk en lastig, voor mij waren ze vooral zenuwslopend, je weet niet hoe je die tijd nuttig moet invullen.

En dan om 18.30u begon het echte werk, na amper een kwartiertje persen was de eerste pup daar, een black and tan reutje. Vanaf dan werd het saai want zowat om het half uur kwam er weer….een black and tan reutje en weer black and tan reutje en weer black and tan reutje enz. enz. . Twee blondjes doorkruisten die reeks, ook één teefje, oefff, had ik voor mezelf toch al één teefje.
Maar ze werd maar niet dunner, hoeveel er ook uitkwamen, wel was er gelukkig ook nog één black and tan teefje uitgerold.

Rond drie uur ’s nachts werd de actie dan stilaan afgeblazen : de eindstand was 11 puppen, Relax leek leeg, even buiten gaan plassen, dan ik snel de werpkist verschonen en mevrouw met kroost konden gaan rusten.
Ik theorethisch ook maar met een kersverse moeder-met-kroost naast je lukt dat niet zo vreselijk goed.

“s Morgens zag alles er prima uit, ging ik even alles checken voor ik de ‘puppenmensen’ belde over wat er wel en niet was. Eerste pup : een black and tan teef – OK. Volgende black and tan pup : weer een teef….huhhh??? Ik had me duidelijk vergist en ergens een ‘pietje’ bij verzonnen, kan gebeuren in de chaos en vermoeidheid.
Volgende black and tan pup…. wéér een teefje – HUHHHHH??????!! Toen begon ik meer dan achter mijn oor te krabben en ging de puppen tellen 1, 2, 3….7, 8…10, 11………………………twaalf, dertien 😯 !!!!!!!!?

Wanneer die geboren zijn, géén idee. Terwijl ik even naar het WC ging of de andere honden binnen haalde? Of nadat ik de werpkist verschoond had en in bed lag? Het blijft een mysterie waar alleen Relax het antwoord op weet maar ze zal het ons niet vertellen, in ieder
geval : HET ZIJN ER DUS DERTIEN 😀 😀 😀 !!

nummertje twee : Hi Folks!
dit is het eindresultaat, netjes gestapeld 🙂
hahaha, mijn mamma had je goed liggen hé?

En nog meer foto’s vind je hier.

Relaxje is slimmmm

Al jaar en dag (nu ja, sinds zo’n jaar of twee dan toch) is het de gewoonte dat ik een zoekspelletje doe met Relax nadat de hele hondenfamilie ’s avonds is binnengekomen . De rest valt meteen ergens halfdood neer, zoniet Relax, die wil eerst zoeken (en vooral : daar een snoepje mee verdienen natuurlijk 😆 ).

De bedoeling is dan dat ik een voorwerpje pak – kan vanalles zijn, van luciferdoosje over ovenwant tot schoen – zij gaat dan ‘op haar plekje’ zitten, ik houd het voorwerp voor haar neus waarna zij er even aan snuffelt om daarna hautain haar hoofd weg te draaien : ‘doe maar weg, ik weet allàng
wat het is .’

Ik verstop het vervolgens in de ruimte ernaast, vaak op moeilijke plekken zoals ergens in of op of achter en in al die tijd dat we het spelletje al spelen is ze nog maar één keer teruggekomen zonder buit. Soms duurt het lang en hoor je haar overal op en achter rommelen en snuiven om dan uiteindelijk triomfantelijk de hoek van de keuken om te komen stuiven en het me al van meters afstand voor de voeten te gooien : ‘ik heb het, ik heb het, kom, mijn snoepje, nu-nu-nú 😀 😀 !!!!’

Tot ik een paar dagen terug zo stout was om het voorwerpje – een wijnkurk – in één van mijn klompen te verstoppen. Relax zocht en zocht….en zocht en zocht….tot ik nogal wat gerommel hoorde, en nog wat gerommel en…ja hoor, daar was ze : niet met de kurk zelf maar met de hele klomp inclusief kurk, die was daar waarschijnlijk ingerold terwijl ze hem probeerde te pakken dus had ze er niets beters op gevonden dan ook de ‘verpakking’ maar mee te nemen – kon ik niks op zeggen toch want ze hád de kurk toch teruggebracht 😆 ?

kijk, dit was mijn totale buit
en dit klein onnozel, ongrijpbaar prutsdingetje had baasje dus in die klomp verstopt – jaaaa zèggg!!